”Als ik bij Leon wegging, voelde het alsof ik er weer tegenaan kon.”
Toen ik in december 2021 de diagnose borstkanker kreeg, stortte mijn wereld in. Niet alleen door de diagnose zelf, maar ook door alles wat het woord kanker voor mij betekende. Vijftien jaar eerder verloor ik mijn beste vriendin aan borstkanker. In mijn beleving stond kanker jarenlang bijna gelijk aan dood. Mijn hoofd zat vol angst en ik wist dat ik, naast het medische traject dat mij te wachten stond, ergens rust moest zien te vinden.
Zoeken naar mentale rust en ondersteuning
Nog voordat mijn behandeling in het ziekenhuis begon, nam ik contact op met Energetisch Centrum Leonardus. Niet omdat ik verwachtte dat energetische therapie mijn ziekte zou wegnemen, maar omdat ik ondersteuning zocht om het traject mentaal en lichamelijk beter te kunnen dragen.
Na aanvullend onderzoek bleek gelukkig dat er geen uitzaaiingen zichtbaar waren. In januari 2022 startte een intensief treats-traject met chemotherapie en immuuntherapie, gevolgd door een operatie en bestralingen. Ik kijk met veel waardering terug op de zorg die ik in het ziekenhuis heb ontvangen. In Zuyderland had ik een vast behandelteam met bekende gezichten. Juist in een periode waarin alles onzeker is, gaf dat veel vertrouwen en houvast.
Ervaringen tijdens de chemotherapie
Tijdens mijn chemobehandelingen kwam ik iedere week bij Leonardus. Mijn grootste angst was niet eens de behandeling zelf, maar de misselijkheid en het idee dat ik heel ziek zou worden van de chemotherapie. Uiteindelijk bleek die angst groter dan de werkelijkheid. Het traject was zwaar, maar verliep medisch gezien beter dan ik vooraf had gefreesd.
Vanaf het begin ben ik open geweest over de aanvullende zorg die ik naast mijn ziekenhuisbehandelingen gebruikte, waaronder de energetische behandelingen bij Leonardus en begeleiding door een homeopathisch arts. Binnen mijn behandelteam werd die keuze gerespecteerd.
Bij Leonardus vond ik vooral iets wat voor mij moeilijk onder woorden te brengen is. Na een behandeling voelde ik meer rust in mijn hoofd en meer ontspanning in mijn lichaam. Soms had ik het gevoel alsof mijn hoofd helemaal leeg werd. Dat vond ik bijzonder prettig. Als ik bij Leon wegging, voelde het alsof ik er weer tegenaan kon. Juist dat gevoel van rust en mentale draagkracht heeft mij tijdens mijn behandelperiode veel steun gegeven.
Herstel, grenzen stellen en de toekomst
Na mijn operatie in augustus 2022 bleek sprake van een complete pathologische respons. Daarna volgden de bestralingen, revalidatie en uiteindelijk een geleidelijke terugkeer naar mijn werk. Het was een intensieve periode, maar ik kijk vooral met dankbaarheid terug op hoe het traject is verlopen.
Wat voor mij misschien nog wel het meest veranderd is, is de manier waarop ik nu naar mezelf kijk. Ik ben mij veel bewuster geworden van mijn eigen grenzen. Waar ik vroeger gemakkelijk over mijn eigen grenzen heen ging, durf ik nu veel beter aan te geven wanneer mijn lichaam rust nodig heeft. Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik uit deze periode heb meegenomen.
Natuurlijk blijven de controles spannend en is de angst dat de ziekte ooit terugkomt soms nog aanwezig. Toch probeer ik daar mijn leven niet door te laten bepalen. Ik wil niet in angst leven. Dat brengt mij niets.
Mijn ervaring met Leonardus zie ik als een waardevolle aanvulling op de reguliere zorg die ik heb ontvangen. Niet als vervanging, maar als ondersteuning in een periode waarin ik op zoek was naar rust, vertrouwen en mentale kracht.
Aan anderen die een vergelijkbaar traject ingaan, zou ik willen zeggen: zoek iets dat jou helpt om deze periode door te komen. Voor mij was dat Leonardus. Ik kan niet bewijzen wat precies waardoor is gekomen, maar gevoelsmatig heeft het mij geholpen.